Kastelen In Nederland.nl

Seldensate

Hede ten dage...

Adres
Laan van Seldensate 4
Plaats
Middelrode
Gemeente
Sint-Michielsgestel
Provincie
Noord-Brabant
Coördinaten RD x - y
156,550 - 408,250
Coördinaten dec nbr -ol
51.6631250 - 5.4089280
Toegankelijk
Zomerseizoen
Commentaar? hier
Datum gegevens
di 2 maart 2010
 

Locatie:

Het park van Seldensate ligt aan de rand van Middelrode vlakbij de weg 's-Hertogenbosch-Helmond, nabij de Zuid-Willemsvaart.

Over van middeleeuwse toestand:

Gelegen binnen het park Seldensate resten de fundamenten en wat opgaand muurwerk van het laatste kasteel. Die fundamenten bereikt men via de oprijlaan en het gerestaureerde poortgebouw met duiventoren. Dit poortgebouw bestaat uit twee haakse vleugels van een bouwlaag, waarvan de eigenlijke poort voorzien is van een zadeldak. De kleinere vleugel heeft een trapgevel, maar geen dak. In de hoek gevormd door de twee vleugels is de duiventoren aangebouwd. Dit is een onregelmatige, zeskantige toren met dito leien spits. Het huis zelf is een ruïne. Duiventoren en poortgebouw zijn gerestaureerd. Van het kasteel zijn enkel de fundamenten overgebleven. Of dit werkelijk ook de fundamenten zijn van het kasteel dat voor 1631 hier stond is mij niet bekend.

Geschiedenis

Voldoet aan definitie
twijfel over verdedigbaarheid
 

Etymologie:

"seldene zathe", hetgeen "bijzonder landhuis" betekent.

Bouwgeschiedenis:

Stichting
15e eeuw, 3e kwart
Zichtbare toestand:
Ruïne

Typologie tekst:

Het handelt hier om een speelhuis dat wat uiterlijke weerbaarheden had, maar waarschijnlijk niet echt versterkt was.

Bouwgeschiedenis:

Het kasteel waarschijnlijk gebouwd tussen 1440 en 1468; dan is er namelijk sprake van een hoeve en een stenen speelhuis. In 1596 was het een omgracht stenen gebouw. Vlak daarna werd de duiventoren gebouwd. Na de Vrede van Munster raakte het gebouw in verval. In 1893 begon men met het herstel. Het huis werd voor een groot gesloopt en opnieuw gebouwd. Verder werden huis en poortgebouw uitgebreid en gemoderniseerd. In 1920 werd Seldensate verlaten en trad het verval opnieuw in. Dit proces werd versneld door normalisatie van de Aa, waardoor er grote verschillen kwamen in het grondwater. Ook de Tweede Wereldoorlog liet zijn sporen na. In 1961 volgde de sloop. In 1973 werd de ruïne aangekocht door de gemeente. Tussen 1976 en 1980 werden poortgebouw en duiventoren gerestaureerd. Verder zijn er plannen het huis opnieuw op te trekken.

Bezitgeschiedenis:

In 1304 is er sprake van een hoeve, bezit van jonker Geerlingh van den Bossche. De familie Rycoutss verkoopt het goed in 1440 aan Goossen Toelinc, priester te 's-Hertogenbosch. Hij bouwde het kasteel en liet het in 1481 na aan zijn nicht Mechteld. Via vererving via de vrouwelijke lijn kwam het in handen van de familie Prouninck van Deventer. Na de dood van de laatste telg werd Seldensate in 1596 verkocht. Diegenen die het huis kochten, verkochten het in 1608 door aan graaf Adolph van den Bergh. Daarna ging het over in handen van de graven van Oost-Friesland, heren van Heeswijk. Joost van Hedickhuijsen, drossaard van Berlicum en Middelrode vestigde zich op Seldensate, en in 1631 werd het zijn eigendom. Zijn dochter moest vanwege financiële problemen het huis 1679 verkopen. De volgende serie eigenaars waren zelden op het goed en lieten het verwaarlozen, totdat in 1833 Johannes Cornelis Bosch het goed erfde en er zelf ging wonen. Zijn zoon Valerius Andringa Bosch herstelde het kasteel. Dochter Constantia, gehuwd met jonker Christiaan Laman Trip erfde het landgoed. Na hun scheiding in 1920 bleef hij met hun dochter Valerie op Seldensate wonen. In 1973 verkocht Valerie Russell-Laman Trip het vervallen landgoed aan de gemeente Berlicum, die de zaak grotendeels liet slopen.

Verwijzingen

Wikipedia
Kastelenlexicon
Rijksmonumentnr
 

Publicaties:

Esther Becx - Kastelengids van Noord-Brabant, 1999 -- blz 118 (met illustratie)
Heimerick Tromp - Kastelen in Brabant; van burcht tot landhuis, 1982 -- blz 156,15
A.J. van der Aa - Aardrijkskundig woordenboek der Nederlanden, 1839 -- DL.XIII 134
Anton van Oirschot - Middeleeuwse kastelen van Noord-Brabant : Hun bewoners en bewogen geschiedenis -- blz 104 - 110